بیماری باکتریایی تب شالیزار در گربه ها

بیماری باکتریایی تب شالیزار در گربه ها

 

این بیماری یک عفونت است که باکتری های مارپیچی ان را به وجود می اورند.زمانی گربه به این بیماری مبتلا میشود که لپتوسپیرای داخل اندامی به داخل پوست نفوذ کرده و باکتری در تمام بدن توسط  گردش خون پخش شود.دو نوع شایع این زیر گونه که از همه انواع بیشتر دیده میشود اِل گریپوتیفوسا و اِل پومونا باکتریا میباشد.این باکتری ها مارپیچی شکل و یا شبیه در بطری میباشند.این باکتری ها از طریق سوراخ کردن پوست و پنهان شدن زیر ان به بدن جاندار حمله و او را بیمار میکنند.

این بیماری در سراسر بدن پخش میشود و این باکتری میتواند در کبد،کلیه ها و سیستم عصبی مرکزی و دستگاه تناسلی تکثیر شود.بلافاصله بعد از عفونت ابتدایی که این باکتری ایجاد کرد،تب و عفونت خونی ایجاد شده تشدید میشود.اما این علائم به وجود امده در اثر افزایش واکنش های ایجاد شده توسط انتی بادی،برطرف میشود.گسترش این بیماری بستگی به این دارد که سیستم ایمنی بدن گربه شما چه قدر قوی باشد و اینکه چه قدر توانایی داشته باشد تا عفونت را به طور کامل ریشه کن کند.حتی امکان این هست که باکتری لپتوسپیرا در کلیه ها باقی مانده و در ان جا شروع به تکثیر کند.وقتی عفونت در کلیه ها و کبد میشرفت کند امکان مرگ در حیوان شما وجود دارد.

این پیشروی بیماری در کلیه ها و کبد،باعث اسیب جدی و سخت در بدن حیوان میشود.در گربه های جوان علت درگیری با این بیماری بسیار زیاد است چرا که سیستم ایمنی بدن هنوز کامل شکل نگرفته همچنین گربه هایی با سیستم ایمنی ضعیف نیز در خطر هستند.

باکتری مارپیچی لپتوسپیرا یک بیماری زونوتیک ایجاد میکند یعنی عفونت ایجاد شده توسط ان میتواند از انسان به حیوان و بالعکس منتقل شود و بیماری ایجاد کند.کودکان به دلیل سیستم ایمنی ضعیف بسیار در معرض ابتلا به این بیماری هستند.

نشانه ها و انواع

۱-تب ناگهانی و کسالت ناگهانی

۲-درد عضلانی و  بی میلی در حرکت کردن

۳-سفت شدن عضلات و پاها و گام برداشتن سخت

۴-لرز

۵-افسردگی

۶-بی اشتهایی

۷-افزایش تشنگی و افزایش فرایند ادرار کردن همراه با خارج نشدن ادرار که این مسئله میتواند از اسیب جدی کلیه ها خبر دهد.

۸-کم شدن سریع اب بدن

۹-استفراغ و برخی موارد استفراغ همراه خون

۱۰-اسهال(برخی موارد همراه خون)

۱۱-ترشح واژینال خونی

۱۲-لکه های قرمز تیره بر روی لثه(خون مردگی)

۱۳-زرد شدن پوست و یا سفیدی چشم که علائم نشان دهنده کم خونی است.

۱۴-سرفه های بی اختیار

۱۵-سختی در تنفس،تنفس سریع و تپش غیر طبیعی

۱۶-ابریزش بینی

۱۷-تورم غشا موکوزی

۱۸-تورم خفیف غدد لنفاوی

علل

شیوع این عفونت در مناطق گرمسیری و زیر استوایی و مناطق مرطوب بیشتر از سایر نقاط است.این باکتری در اب های راکد مثل باتلاق ها و اب های گل الود بیشتر وجود دارد.همچنین مرتع های ابیاری شده نیز منبع این باکتری ها هستند.میزان بروز این عفونت در کشور های کانادا و امریکا به خصوص در فصل پاییز بین حیوانات خانگی رو به افزایش است.گربه ها زمانی به این باکتری الوده میشوند که با خاک و لجن الوده به باکتری تماس مستقیم داشته باشند هم چنین خوردن و یا تماس داشتن ان ها با اب الوده و یا تماس داشتن با ادرار حیوانی که مبتلا بوده باعث درگیری ان ها میشود.این راه اخر انتقال،بیشتر در گربه هایی باعث ابتلا میشود که در محیط های وحشی زندگی میکنند.به طور کلی گربه هایی که در مناطق نزدیک مزرعه یا جنگل زندگی میکنند،خطر ابتلا بیشتری نسبت به سایرین دارند.همچنین خطر ابتلا زمانی بیشتر میشود که گربه شما در لانه حیوانات دیگر رفت و امد داشته باشد.اما به طور کلی چون بسیاری از گونه های گربه زمان زیادی نزدیک اب نمیگذرانند،شیوع بیماری بین گربه ها بسیار نادر است.

تشخیص

چون این بیماری قابل انتقال بین انسان و حیوان است،دامپزشک باید هنگام حمل کردن حیوان بیمار احتیاط کند و همچنین صاحب حیوان را نیز با رعایت نکات بهداشتی اشنا کند.دستکش های لاتکس محافظت کننده باید همیشه پوشیده شود و همچنین باید با گربه طوری رفتار کرد که تمام مایعات بدنش میتواند بیماری ایجاد کند.ادرار،مایع سیمن و همه ی مایعاتی که از بدن حیوان بیمار خارج میشود باید با احتیاط مورد بررسی قرار گیرند،حتی استفراغ حیوان.

شما باید یک شرح حال کامل از حیوان خود به دامپزشک دهید.مثل فعالیت های اخیر حیوان و علائمی که در حیوان خود دیدید و همچنین رویداد های احتمالی که ممکن است این شرایط را تسریع کند.شرح حالی که شما به دامپزشک میدهید به او این کمک را میکند که بفهمد کدام اندام درگیر شده و اینکه حیوان شما چه درجه از عفونت را تحمل میکند.

دامپزشک شما سپس یک ازمایش خون و یک ازمایش شمارش کامل گلوبول های خون،تجزیه ی شیمیایی ادرار و یک پنل الکترولیتی و یک ازمایش فلوئورسنت سنجش انتی بادی ادرار برای گربه شما تجویز میکند.کشت میکروبی خون و ادرار نیز برای اینکه بفهمد باکتری چه قدر نفوذ کرده،برای دام شما تجویز میکند.

سنجش اگلوتینه شدن میکروسکوپی به وسیله نمایش دادن میزان انتی بادی موجود در خون،میزان ایمنی گربه شما را در مقابل عفونت نشان میدهد.

همه ی این ها درجه ی عفونت ایجاد شده و نوع باکتری لپتوسپیرا را نشان میدهد.

درمان

گربه بیمار شما نیاز به مراقبت بیمارستانی دارد.اگر گربه شما بیماری را به صورت حاد نشان داد و بیماری شدید بود،باید در ابتدا مایع درمانی صورت گیرد تا از دست رفتن اب بدن گربه بیمار جبران شود.اگر حیوان شما حالت تهوع و استفراغ داشت،به او داروهای ضد استفراغ داده میشود که به ان ها انتیمتیک می گویند.همچنین در صورتی که گربه شما توانایی نگهداری غذا در دستگاه گوارش خو را از دست داده باشد و یا نتواند غذا بخورد در اثر این بیماری،لوله معدوی برای او قرار میدهند.در ضمن،گربه اگر دچار خونروی زیاد شود،ممکن است تزریق خون هم نیاز شود.

دامپزشک حیوان شما برای گربه بیمار انتی بیوتیک تجویز میکند.نوع انتی بیوتیک بستگی به مرحله عفونت دارد و حداقل به مدت چهار هفته تجویز میشود.پنی سیلین برای عفونت اولیه تجویز میشود اما این انتی بیتیک قادر نیست هنگامی که باکتری به سطح انتقال دهنده رسید،باکتری را بزداید.تتراسایکلین،فلوروکوینولون و انتی بیوتیک های مشابه زمانی تجویز میشود که باکتری در مرحله انتقال دهنده باشد،همان زمانی که در مغز استخوان در حال توسعه است.بعضی از انتی بیوتیک ها به خصوص ان هایی که به عمق بدن نفوذ کرده تا باکتری را نابود کنند،عوارض جانبی بسیار جدی را میتوانند به وجود اورند.باید توجه کرد حتما قبل از استفاده از دارو،راهنمای مصرف را مطالعه کرد و از عوارض جانبی و موارد منع مصرف اگاه شد و به توصیه های دامپزشک در رابطه با عوارض جانبی توجه کرد تا بیماری از بدن گربه خارج شود.نتیجه درمان این بیماری موفقیت امیز است البته اگر باکتری روی اندام های بدن اثر مخرب نگذاشته باشد.

کنترل بیماری در زندگی حیوان

هم اکنون واکسن علیه این بیماری در برخی نقاط یافت میشود.دامپزشک حیوان شما میتواند پیشنهاداتی در رابطه با واکسن زدن به حیوان بر اساس سودمندی و یا دردسترس بودن ان به شما بدهد.قبل از اینکه گربه خود را در لانه اسکان دهید، ان را بررسی کرده تا موش در ان وجود نداشته باشد.همچنین لانه نباید به ادرار حیوان یا انسان الوده باشد.

هنگامی که حیوانات در کنار همدیگر زندگی میکنند حتی در بهترین شرایط محیط محیطی در تماس با ادرار یکدیگرند بنابراین رعایت بهداشت حکم میکند که بهترین وضعیت انتخاب لانه برای گربه در نظر گرفته شود.

وقتی گربه شما مراحل بهبودی از بیماری را طی میکند باید فعالیتش محدود به قفسی شود که در ان زندگی میکند.این بیماری قابل انتقال به انسان و حیوانات دیگر هست(از طریق مایعات بدن مثل ادرار،سیمن و غیره).بنابراین شما باید حیوان خود را در مرحله درمان از سایر حیوانات و کودکان دور کنید و هنگامی که با مدفوع و یا سایر خروجی های حیوان و در هر شرایطی که با او در تماس هستید ،از دستکش لاتکس استفاده کنید.حتمی موقعی که او را حمل میکنید.هر مکانی که گربه بیمار استفراغ کرده یا ادرار کرده و هر ماده ای از او دفع شده باید با مواد ضدعفونی کننده که پایه یدی دارند یا محلول های سفید کننده،تمیز شوند.

به یاد داشته باشید همواره حین تمیز کردن دستکش لاتکس استفاده شود. در نهایت کودکان و حیوانات دیگری که با حیوان بیمار در یک جا زندگی میکنند،ممکن است به این بیماری مبتلا شوند و در عین حال علائم بیماری را نشان ندهند.بهتر است برای اطمینان خودتان و فرزندانتان ازمایش دهید تا اگر بیماری به شما منتقل شده باشد از ان اگاه شوید.این موضوع بسیار مهم است که باکتری میتواند حتی تا هفته ها در ادرار حیوانی که تحت درمان است و ظاهرا سالم شده،دیده شود و در صورت تماس عفونت دوباره ایجاد میشود.پس حتما باید موارد لازم را در تماس با گربه رعایت کرد چرا که بهترین راه جلوگیری از پخش شدن این عفونت همین است.

نظرتان را بنویسید
دیدگاه
نام
ایمیل